A dzieci rosną....

 Nie wiem kiedy ten czas przeleciał.... moje kochane dzieciątko dorosło już do pierwszej klasy.

Wchodzimy w nowy etap :) już ten doroślejszy, księżniczki i bajeczki idą w kąt.

Eh... a jeszcze tak niedawno było z niej takie maleństwo.

Stało się,jestem dumną mamą pierwszoklasistki :D.

Marta na szczęście z wielką radością i ekscytacją przyjęła wiadomość,że już pora na szkołę.

Mamy to szczęście,że ani sama szkoła ani dzieci nie są dla niej niespodzianką,

chrzest bojowy przechodziłyśmy w zerówce i można powiedzieć, że znamy wszystkie kąty.

Dzieciaczki też już w większości się znają -utworzyła się całkiem fajna paczka,

z czego bardzo się cieszę,bo chyba nie ma większego stresu niż nowe miejsce,

nowe dzieci i świadomość,że nikogo i nic się nie zna.

O wakacjach nie piszę,bo w tym roku nie był to zbyt dobry czas.

Choć na szczęście wszystko skończyło się naprawdę dobrze,ale nie chciałabym

nigdy więcej przechodzić podobnych rzeczy.

Powiem tylko,że ciężka choroba w rodzinie to naprawdę

bardzo trudne przeżycie,kiedy martwimy się o kogoś bardzo bliskiego....

brrrrrrr...... nigdy więcej...

Zdrowie moich bliskich i swoje własne ...to coś najcenniejszego dla mnie.

Póki jest -często go niedoceniamy,ale to wielki dar-jak i samo życie.

Pozdrawiam cieplutko-mam nadzieję,że już dla mnie w lepszym czasie.